Deconstructie van de geschiedschrijving

Hoewel alle geschiedschrijving een mythologische kern heeft - de mythe van de held, de vertrapte, de bevrijder, de verraden koning - is die van het joodse volk bijna volkomen mythologisch. Mythologisch in de zin dat zij geschreven is vanuit de psychologische noodzaak om te verhalen over de eigen grootsheid temidden van haast bovenmenselijke weerstand en de loop der gebeurtenissen in dat daglicht te plaatsen.

Kijken we naar de joodse geschiedschrijving dan zien we dat de joden zichzelf beschreven hebben als de vertrapte, de onbegrepen en uitgespuugde verschoppeling die uiteindelijk en met hulp van hun god altijd weer zegevierden over de verschrikkingen van hun tirannen.

Leggen we de beschikbare feiten naast de zelf geschreven geschiedenis dat ontstaat het vermoeden dat de joden nooit als slaven in Egypte hebben gewoond, nooit in Babylonische ballingschap zijn geweest en nooit door de Romeinen in de diaspora zijn gedreven. Het is veel waarschijnlijker dat joden in allerlei samenlevingen tot de leidende religieuze kaste behoorden, een kaste die haar oorsprong vindt in het oude Ur en die via het concept van de priester-koning verweven was met de politieke macht. Abraham was geen arme sloeber die als economische vluchteling een betere toekomst zocht; hij was hoofd van een rijke familie die een leidende rol vervulde in Sumerie. De tocht van Abraham is symbolisch voor de reis van het joodse volk door de tijd.

De psychologische weerstand onder het joodse volk om de eigen herkomst te onderzoeken is echter zo groot de het bewustzijn ervoor terugdeinst. Bovendien is de europese en anglosaxische politieke elite er veel aan gelegen om de officiele geschiedschrijving in stand te houden.

En ten slotte: als de diaspora een verzinsel is, dan is de aliyah onrechtmatig. Wie heeft er belang bij om de geschiedenis op te sluiten in de eschatologie? De terugkeer van de joden naar Israel betekent niets. Maar wie wil dat weten?

De extase van het rationele denken

Omdat mens en werktuig elkaar wederzijds beinvloeden heeft de ontwikkeling van de transistor en de toepassing ervan in de computerchip er uiteindelijk toe geleid dat wij zijn gaan denken als computers. In laatste instantie beschrijven we de werking van de hersenen in termen van bipolariteit.

Met dit uitgangspunt is de beheersing van de binnenwereld mogelijk geworden, van gedachten en emoties tot gedrag. Nu buiten- en binnenwereld onder onze controle zijn gekomen en het beheersmodel almachtig lijkt, sluit zich het net waarin wij onszelf gevangen hebben. Ten slotte is het een doodlopende weg. Het staat de haaks op de wilde variatie die het leven zelf is. Dit is wat de kunstenaar ons leert. En waarvoor ruines van oude beschavingen ons waarschuwen.

Kroniek van een uitgestelde zelfmoord

De uitvinding van de gloeilamp onttrok de mens aan de natuurlijke regelmaat van dag en nacht. Sindsdien is hij een weg ingeslagen van volstrekte ontregeling van het menselijk bioritme.

De oprekking van de werkdag, ploegendiensten, het opzoeken van 'de grenzen van de nacht': de opeisbaarheid van het verschijnsel mens heeft elke beperking achter zich gelaten. Temidden van de overige creatuur is hij het enige wezen dat overdag niet even rust en het vallen van de avond niet als aansporing ervaart om te gaan slapen. Het is niet overdreven om te stellen dat alle moderne ziekten, van stress, overgewicht en diabetes tot kanker en hart- en vaatziekten, hun oorsprong vinden in de totale verstoring van de hormoonhuishouding.

Er is in de VS een trend ingezet om de slaap nog verder in te korten tot ten hoogste 5 uren. Deze trend zal door de internationale competitie opgevolgd worden in alle delen van de wereldeconomie. Uiteindelijk leidt de ontwikkeling tot een verstoring van het autoimmuunsysteem. Dat maakt de electrische revolutie tot de belangrijkste gebeurtenis in de geschiedenis van de moderne mens. In laatste instantie ligt het gevaar van een evolutionaire vernauwing op de loer.

Ons universum is een mogelijkheid, geen noodzaak

De ervaring van de gelijktijdigheid van alle mogelijke werelden zoals die geformuleerd is in de modere kwantumfysica maakt een einde aan de alledaagdse werkelijkheidsbeleving van de mens. Deze beleving van een zekere en consitente buitenwereld heeft toch standgehouden sinds de toeeigening door de mens van een wereld in taal en afbeelding. De bekroning van deze toeeigening vormt de identificatie van zijn en denken in de griekse filosofie. We zullen de Kantiaanse aanschouwingsvormen van tijd en ruimte moeten loslaten om te accepteren dat een ding gelijktijdig in alle mogelijke werelden onder een andere configuratie kan bestaan.

Het voorzieninge bewustzijn voorziet in zo'n configuratie. Op deze wijze wordt de toekomst niet voorspeld maar gecreeerd. Toch weten we van de statistiek dat zelfs een dobbelsteen onderdeel uitmaakt van een open, niet serieel systeem en dat om die reden bij elke worp elke zijde een even grote kans maakt. Er is een mogelijke wereld waarin in alle eeuwigheid een zes gegooid wordt.

Maar kunnen we ook denken als een dobbelsteen?

Taal is het zesde zintuig

Woorden zijn behangen met betekenissen die als ragfijne, trillende voelsprieten het heelal aftasten op zoek naar signalen uit een transcendente buitenwereld. Als een signaal wordt opgevangen licht het woord op als in neonletters.

All along the watchtower

Als dieren voorafgaand aan een ramp gealarmeerd lijken en vluchtgedrag vertonen verwondert de mens zich over het dier en spreekt hij bewondering uit voor een eenzijn in de natuur dat voor de verschoppeling van de evolutie niet meer is weggelegd. Als een steeds groter wordende groep mensen dezelfde verschijnselen vertoont lijden de leden van deze groep aan een paniekstoornis waarbij de angst geen relatie onderhoudt met de werkelijkheid. Ik vrees dat de situatie anders is en dat er door steeds meer mensen gesignaleerd wordt dat er iets heel erg fout zit.

Maar ook: als je in je mooie huis op je luxe bank achter je breedbeeld zit en je realiseert je niet dat dat niet klopt, als je je niet af vraagt hoe dat kan en of je het verdient hebt, pas dan is er echt iets met je aan de hand. Maar de wachtkamer voor deze patient moet nog vol lopen.

Van Bolivia naar Berlijn

Er is vaak genoeg gewezen op de hellenistische architectuur als model voor Hitlers duizendjarige rijk. Natuurlijk zijn er voldoende analogieen aanwijzbaar. Speer liet zich graag inspireren door deze erfenis.

De nationaal socialistische geest huist echter in de kelder van een veel oudere ruine, namelijk in die van het tempelcomplex Puma Punku op de Boliviaanse hoogvlakte Altiplano. Tussen 1927 en 1930 is op deze site uitgebreid onderzoek gedaan door astronoom en astrofysicus Dr. Hans Ludendorff en de astronomen Professor Dr. Arnold Kohlschütter van de Universiteit van Bonn, Dr. Rolf Müller van het Astrofysisch Instituut van Potsdam en Dr. Friedrich Becker van Specula Vaticana.

Laten we niet vergeten dat Hans Ludendorff de jongere broer was van generaal Erich Ludendorff. Erich Ludendorff stond net als Rudolf Hess in nauw contact met Alistair Crowley. In zijn boek Gespräche mit Hitler van voormalig Nazi leider Hermann Rauschning staat een notitie van Crowley waarin deze zegt:  ‘He (Hitler) almost certainly got the Swastika from us. I personally had suggested it to Ludendorff in ‘25 or ‘26'. De swastika is een van onze oudste religieuze symbolen. Zoals overal op aarde was het ook in de voorasteekse cultuur bekend.

Het is overigens nog altijd onopgehelderd welk volk het complex van Puma Punku heeft gebouwd en door welke oorzaak het is verwoest. Volgens een legende van de Asteken is het complex in een nacht door een volk van reuzen opgericht. Vergelijkbare legendes vind je ook rondom de site Baalbek of Balabakk in Libanon. Het is onderhand een geaccepteerde aanname dat de geschiedenis van Puma Punku teruggaat tot 15000 jaar voor onze jaartelling. Albert Speer wist van dit alles.

Pleidooi voor een nationaal kapitalisme

Marktwerking in de publieke sector zal de kwaliteit van de dienstverlening altijd ondermijnen zolang we toestaan dat organisaties in deze sector een beursgang maken. Op het moment van de beursgang wordt de complete sector speelbal van internationale investeerders en treedt het mechanisme van bonusbeloning in werking. Dit mechanisme houdt in dat de beloning vanaf het management niveau exponentieel toeneemt bij onthouding van de beoogde service.
Een mogelijke oplossing voor dit probleem is dat de instellingen die een nationaal belang dienen, gezamenlijk eigendom worden van de potentiele afnemers van de service.

Tussen hoop en vrees

De dood van god en de komst van de uebermensch zijn omgekeerd evenredig met elkaar verbonden - als communicerende vaten waarin het bloed van de mens heen en weer kolkt.

Der Mensch sei ein Anlass zu etwas, das nicht Mensch mehr ist

Als ons lichaam het biologisch archief is van onze evolutie, dan is ons gedrag een tekentaal die verwijst naar het totaal van overlevingsstrategieen en aanpassingen. Yoga is hier bekend mee - de natuurlijke beweging van elk dier dat in ons huist moet aan bod komen in onze lichamelijke oefeningen.